Vandaag zou ik — zoals de meesten van jullie waarschijnlijk niet weten, omdat ik hartstikke inactief ben met het bijhouden van deze blog — naar Zwolle om een meeloopdag Journalistiek te hebben. Ze gingen nieuwsberichten op de radio opnemen. Echt vet om te zien hoe dat er dan eigenlijk aan toe gaat. Tijdens de les — dus voor én na we naar de studio waren geweest — zag je ook echt dat iedereen een laptop mee had. Hele tafels stonden er vol mee, echt geweldig. Er was maar één MacBook te vinden, onder 30 leerlingen. Ik heb het nog gevraagd en het geeft juist meer gedoe om een MacBook te hebben, dus ik ga gewoon lekker voor een Asus. ^^

Verder heb ik, zoals je hier boven misschien al kunt zien, Alice ontmoet. Alice? Wie is dat? Nou, dames en heren, dat is de weblogger van Stand My Ground. We hebben om één uur afgesproken en zijn de stad in geweest. Het was echt heel gezellig, ik ben blij dat ik haar ontmoet heb. Echt de moeite waard! ^^

Misschien dat ik het al eerder heb gemeld, misschien ook niet… maar ik wil een nieuwe laptop. Deze is heel goed hoor, zolang hij op de stroom blijft en ik een internetkabel bij de kant heb. Oh ja, het toetsenbord is ook versleten. Hij speelt filmpjes niet goed af en kan niet veel tegelijkertijd aan. Bovendien kan hij zware programma’s niet aan en da’s niet handig. Ik wil een laptop die aardig snel is, films en muziek goed afspeelt, waarmee ik op internet en msn etc. kan, ik een ftp kan installeren, office 2007 moet erop en een bewerkingsprogramma. Gewoon, zodat ik mijn ding kan doen. Ik wil wel een beetje een normaal scherm, dus een notebook en hij moet wel een tijdje op de accu mee kunnen gaan. Kleur maakt opzich niet heel veel uit, hoewel ik ergens nog wel kritisch kan zijn qua model.

Welk merk raden jullie me aan? Welke laptop? En zo kan ik nog wel even verder gaan. Ik krijg hem van mijn vader, dus vraag me niet hoe veel hij mag kosten. xD

Ik kan nu gaan vertellen hoe geweldig het allemaal was op het filmavondje/nacht, maar ik weet niet of ik zin heb dat allemaal weer opnieuw te moeten gaan vertellen. We hebben vier films gezien, namelijk: The Fourth Kind (een psychologische thriller, maar ik vond hem niet eng), The Gladiator (echt een vette film!), Corpse Bride (met een dode en levende bruid, echt een geniale animatie film xD) en Happily N’ever After (waar sprookjes een keer niet aflopen zoals het hoort).

Ik heb de hele nacht niet geslapen, dus ik ben nu echt enorm moe. Ik heb vannacht echt bij geslapen, alleen is mijn moeder jarig, dus ik moest er vroeg uit. Toen ben ik tot half 12 door gaan slapen en maakte ze me wakker. Straks moet ik werken, dus dat gaat ook leuk worden. Voor school moet ik ook nog dingen doen, maar daar heb ik geen zin in.

En nee, verder heb ik niets te vertellen. ^^

…ik het raar vind dat dit nog nooit eerder in mijn hoofd is opgekomen?
…dit stiekem heel leuk is om te doen?
…ik zulke blogjes misschien wel vaker ga maken?
…ik me afvraag of jullie dit soort blogjes ook leuk vinden?
…ik snipverkouden ben?
…mijn ogen prikkelen en constant tranen?
…dit behoorlijk irritant is?
…ik nu moet niezen?
…ik me zo klaar moet gaan maken om weg te gaan?
…ik rond half 4 naar een vriendin ga?
…omdat we dan een filmavondje hebben?
…we vier films gaan kijken?
…waarvan ik er maar één ken?
…hoewel ik ze geen van allen gezien heb?
…ik zo eerst maar eens ga douchen?
…ik nog even geniet van mijn laatste uurtjes bij m’n vader?
…ik nu ga stoppen?
…ik jullie een fijne week wens?

Als het goed is, heb ik er wel eerder over gesproken, namelijk: Code Geass. Het is een anime. Voor het geval dat jullie niet weten wat een anime is: het is een Japanse tekenfilm. Het wordt wel in Engels vertaald, zowel gesubt (ondertiteld) en gedubt (gesproken). Ik kijk altijd de gesubte versies, in het Engels kijken vind ik er niet heel veel aan (hoewel het wel grappig kan zijn). Anyway, Code Geass is gewoon een anime serie die je moet kijken. Het gaat over een student Lelouch. Zijn moeder is vermoord en zijn zusje is gehandicapt geworden. Hij was eerst zelf een Britse prins, maar nu niet meer. Hij wil zijn moeder wreken en zijn zusje Nanaly een vredige wereld om in te leven geven, maar ja… hoe loopt dat af?

Code Geass bestaat uit twee seizoenen, beiden bestaand uit 25 episodes. Ik ben momenteel bezig met episode 18 van het tweede seizoen. Een vriend van me raadde mij en nog een vriendin deze anime aan en ook zij vindt hem geweldig. Dus… go watch it!

Ja, ik weet dat ik niet zo heel regelmatig meer schrijf en ja, ik weet dat ik ook bijna niet meer te vinden ben op de web-logs van jullie. Niet dat ik het niet meer leuk vind, maar ik heb gewoon lang niet altijd inspiratie om te schrijven of om een leuke web-log online te gooien. Dan heb ik liever een leuke en goede web-log zo eens in de drie à vier dagen dan dat ik over onzin schrijf wat toch niet echt toevoegt aan het geheel. Waarom ik dan jullie blogs niet bezoek? Gewoon niet zoveel zin en tijd denk ik.

Anyway, ik wil het graag met jullie hebben over de verloedering van de Nederlandse taal die zich momenteel plaats vindt. Er is momenteel een discussie gaande of we als ‘hun’ het onderwerp in een zin is, we er niet beter ‘hun’ van kunnen maken in plaats van ‘zij’. Bijvoorbeeld: ‘hun liggen op bed’, terwijl dit volgens de officiële regels ‘ze liggen op bed’ moet zijn. Volgens taalwetenschappers van de RU in Utrecht is het alleen maar handig dat er tegenwoordig van ‘hun’ gesproken wordt, omdat je dan gelijk weet dat het over levende dingen gaat. ‘Zij’ of ‘ze’ kan namelijk zowel iets levends als iets levenloos betekenen.

Persoonlijk vind ik dit onzin. De Engelsen gaan de present perfect of de past simple toch ook niet aanpassen omdat wij dat stukje grammatica niet begrijpen? ‘Hun’ zou moeten worden toegelaten omdat dit zogenaamd gemakkelijker zou zijn voor de mensen die Nederlands als tweede taal hebben. Echt belachelijk, want als men gewoon vanaf het begin af aan ‘zij’ en ‘ze’ had gebruikt, zou deze discussie nu helemaal niet aan de orde zijn geweest.

Ja, ik geef toe dat ik zelf ook heel lang ‘hun’ heb gebruikt, tot iemand me constant ging verbeteren en nu doe ik het zelf ook bij andere mensen. Ik ben erg op de Nederlandse taal gesteld. Het kan een mooie taal zijn, zolang we niet ineens alle regeltjes vanwege spreektaal en mensen die Nederlands als tweede taal hebben gaan aanpassen. Laat het Nederlands lekker in zijn waarde, zou ik zo zeggen. Straks worden zeker de regels omstreeks de d’s/t’s en als/dan ook nog afgeschaft, gewoon omdat toch niemand het kan…

Amen.

Twee weken, of misschien ook wel eerder, voor 14 februari begint de ellende weer. Tegenwoordig zo commercieel als het maar kan: het is weer bijna Valentijnsdag. Dé dag bij uitstek om je liefje even goed te verwennen. Of, nog beter, je liefde te verklaren aan iemand die nog niet wist dat je verliefd op diegene was. Hetzij met je naam als je dat durft, hetzij anoniem.

Als je de stad in gaat, ontkom je er niet aan. In iedere etalage – bij wijze van spreken – zie je hartjes, rozen, chocolade en vooral: rood. De kleur van liefde. Ook op school en op het internet ontkom je er niet meer aan. In de week voor Valentijn kun je voor jouw liefje een roos kopen op school en op Valentijnsdag wordt deze dan naar je liefje gebracht in de klas, hoewel het dit jaar op vrijdag was omdat het niet op de dag zelf kon. Hartstikke beschamend, dan loop je ineens de hele dag met zo’n roos rond. Als het van je vriend(in) is en met naam eronder is het leuk, anoniem des te vervelender… want ja: is het echt? Is het een grapje? En dan nog de belangrijkste vraag: van wie komt de roos überhaupt?

Op internet worden er digitaal rozen rond gestuurd, waarvan je de helft van de tijd de mensen vaak niet eens mag of dat je bedankt wordt omdat je zo’n goede admin of moderator bent geweest. Allemaal heel leuk en aardig, maar waar is de oorsprong Valentijn dan eigenlijk heen gegaan? Ik dacht dat Valentijn was om je liefje eens lekker te verwennen, maar wat je tegenwoordig ziet is dat vrienden elkaar rozen en Valentijn groetjes gaan sturen…

Daarnaast, waarom zou je Valentijn eigenlijk nodig hebben om je liefde aan iemand te verklaren? Omdat er dan ineens van alles te koop is? Of omdat het dan lekker anoniem kan? Ik snap het niet. Ik zou het net zo goed op iedere andere dag doen, daar heb ik geen geprikte datum voor nodig.

Maar, om de pret toch maar niet te bederven: fijne Valentijn allemaal!

Als ik mezelf van buiten zou bekijken, zou ik een gesloten boek zijn. Misschien niet op het eerste gezicht, want ik zeg vrij snel wat er aan de hand is. Of, in ieder geval wat er eventueel gebeurd is, zeker naar vrienden toe. Maar, wat er in me om gaat, waar ik aan denk en wat ik voel, zal ik nooit uitleggen. Tenzij je een echte goede vriend(in) van me bent, natuurlijk.

Ook dat is eigenlijk niet waar, want soms snap ik mezelf niet eens. Niet hoe ik doe, hoe ik me gedraag, waarom ik iets denk of hoe ik me voel. Hoe kan ik dan aan anderen uitleggen wat er in mij omgaat, als ik het zelf niet eens begrijp?

Elke ochtend als ik wakker word, heb ik vaak wel één droom onthouden van die nacht. Dan kom ik ineens met beide voeten weer op deze aardbol terecht, terwijl ik dit vaak niet eens wil.

Laat mij maar lekker in mijn eigen droomwereldje leven, waar alles kan en alles mag. Waar ik me goed voel, waar gebeurt wat ik wil. Daar ben ik de ster, het middelpunt. Daar begrijpen we elkaar beter dan hier.

Als je me er dan toch uit wilt trekken, wereld, zorg dan dat het leven leuk is. Wat heb je aan leven, als je niet gelukkig bent? Waarom leven we eigenlijk sowieso? Leg me dat uit en dan wil ik best een stap in het echte leven zetten, uit mijn droom ontwaken. Leg het me uit, dan zal ik je helpen.

Hoewel ik misschien stiekem ergens gehoopt had dat het niet zou gebeuren, heb ik hem toch ontvangen: de beautiful blog award en eigenlijk moet ik er trots op zijn. Of toch niet? Het is maar een tag… anyway, hier is hij dan (getagd door Anouk, nog bedankt!):

Ik moet nu dus zeven ‘interessant’ feitjes over mezelf delen, hmm… oké, is goed:
1. Ik ben enorm betweterig en perfectionistisch soms, waardoor ik behoorlijk irritant kan zijn.
2. Ik hou echt heel veel van schrijven, zoals al bekend is, hoewel ik er echt lekker voor wil gaan zitten en dit niet altijd lukt, jammer genoeg.
3. Ik ben de laatste tijd een heel ander persoon, heb ik het idee. Ik ben een stuk rustiger, denk op een andere manier na en ga een stuk positiever door het leven.
4. Ik moet en zal mijn eindexamen halen en Journalistiek gaan studeren. Echt, ik moet.
5. Ik ben de laatste paar dagen heel erg vrolijk, don’t ask me why (because I actually probably know why).
6. Toch is het raar, omdat er best rot dingen in m’n leven gebeuren, zoals altijd.
7. Ik ga zo: lezen (verhaal van een vriendin van me), Code Geass kijken (leuke anime), tekenen (in m’n dagboek, zie vorige post) en schrijven (m’n verhaal, I hope).

En ik tag: Alice, Olivier, Emma, Eline, Petra, Jessica & Ilse. ^^

Het leek mij wel leuk om een soort van dagboek in tekeningen te maken. Dit doe ik nu ook, er staat wel tekst bij, in het Engels. Enjoy ^^